10 maart 2020

202. Privé les voor Robbe.

Robbe gaat sinds januari naar het bijzonder onderwijs. De grote klas, verandering van juf en daarbij het snelle tempo van het eerste leerjaar werden hem te veel. Zijn directrice vroeg hem eens wat hij zou toveren als hij dat kon… “Minder kindjes”, was zijn kort maar duidelijk antwoord. Hij zei dat hij maar twee kindjes mee zou willen nemen in zijn ideale klas. We wisten dat hij baat zou hebben bij een kleinere groep, maar bij dit aantal moesten de directrice en ik allebei een beetje lachen. Maar wat blijkt? Het is wel uitgekomen… onze tovenaar zit in een klasje van 3.

Toch is dit niet altijd ideaal. Eén van die kindjes ligt hem niet zo. Er is een leeftijdsverschil van 4 jaar en dat zorgt soms voor moeilijke situaties. Maar in zo’n kleine groep is het dus bijna niet te doen om niet met elkaar om te gaan.

Wat wel heel fijn is, is dat er meer dan voldoende aandacht is voor ieder kind. Ze volgen elk hun eigen traject en Robbe volgt dan ook zijn eigen dagschema. Dat helpt hem heel goed qua voorspelbaarheid. Zo goed zelfs, dat ik voor hem ook zo’n schema moest maken tijdens de carnavalsvakantie.

Een andere grote verandering is dat hij nu een meester heeft in plaats van een juf… Ik sta ervan te kijken hoe snel hij een band heeft gekregen met Robbe! Ik denk dat dat onder andere komt omdat er zoveel tijd en aandacht per kind mogelijk is, maar ook omdat ik merk dat de leerkracht zich echt openstelt voor hem. Als hij af en toe verslag komt uitbrengen over het verloop van zijn dag, zie ik Robbe regelmatig knuffelend rond zijn been hangen… zeldzaam!

Hij durft er zijn emoties te tonen, huilt als hij verdrietig is en laat zich goed troosten. Gisteren en vandaag zat hij alleen in de klas, omdat zijn klasgenootjes allebei ziek waren. Je zou denken dat dat niet zo fijn is, maar Robbe heeft er duidelijk van genoten!

Ik denk dat hij zo’n band durft op te bouwen omdat hij tot nu toe vooral door vrouwen ‘in de steek werd gelaten’. Misschien een rare theorie van mij, maar ik ben ervan overtuigd dat hij zich bij mannen veiliger voelt…

Het gaat dus goed op school. Ik heb hem verteld dat hij daar mag blijven als hij dat graag zou willen, maar tot nu toe krijg ik steeds dezelfde reactie: “Ik wil bij mijn zus op school!” Gelukkig kreeg ik vorige week telefoon dat ik hem definitief kon komen inschrijven voor september. Dan kunnen ze dus eindelijk samen naar dezelfde school gaan.

Morgen heeft hij een dagje vrij… Dan heeft hij mij morgen voormiddag ook voor hem alleen 😉

SHARE:
persoonlijk 0 Replies to “202. Privé les voor Robbe.”