140. Hoe Lotte keer op keer de bevestiging krijgt dat ze een prinses is.

Het moet zo’n twee jaar geleden zijn dat Lotte op een avond bij mij op schoot kwam zitten. “Ik moet je een groot geheim vertellen,” fluisterde ze. “Niemand weet het, maar eigenlijk ben ik geboren als een prinses.” Ik moest op dat moment echt mijn best doen om niet te lachen, maar ik zag dat Lotte bloedserieus was. Het grappige is dat haar theorie sindsdien overal wordt bevestigd en dat zorgt ervoor dat ze meer en meer overtuigd is van haar ‘geheim’.

Zo waren we eens drie dagen op vakantie in de Efteling. Daar mochten ze van ons allebei een cadeautje uitkiezen uit zo’n souvenirshop. Lotte moest niet lang nadenken, ze koos voor een blauwe koningsmantel. Ik heb haar dat deze week nog opgebiecht dat dat dus eigenlijk geen prinsessenmantel was 😉 Vanaf het moment dat ze hem had aangetrokken, paradeerde ze al wuivend door de Efteling. Het spel was helemaal compleet toen enkele medewerkers omriepen dat iedereen een buiging moest maken voor de koninklijke hoogheid. Iedereen die op dat moment in de rij van die attractie stond maakte als gevolg dus een buiging voor die kleine Lotte. Maar denk maar niet dat ze daar verlegen van werd hoor, nee, ze bleef in haar rol… “Kijk mama, ik zwaai naar mijn volk,” zei ze een tikje verwaand.

Afgelopen weekend gingen we hier in het dorp kebab eten. De jongeman die onze bestelling kwam opnemen ging bij haar staan en fluisterde iets in haar oor. Ik zag haar glunderen en weer haar, iets wat verwaande, blik opzetten. “Ik krijg extra veel kipnuggets omdat die meneer weet dat ik een prinses ben. Ik vind het zooo fijn dat ik als een prinses geboren ben, want dan krijg ik alles voor elkaar.”

Maar nu is het dus helemaal compleet! Gisteren kwam ze weer even enthousiast als altijd uit school. Ze rende op me af, gaf me een dikke knuffel en zei: “Raad eens wie prinses carnaval van onze school mag zijn? Ikke!” Ik vroeg haar hoe het kwam dat ze haar gekozen hadden. “Omdat ze weten dat ik een echt prinses ben natuurlijk!” Vrijdagnamiddag krijgt Lotte dus de eer om prinses carnaval te zijn van haar school, wat is ze trots! Daarom heeft Bert vandaag zijn baas ook eens lief aangekeken om vrijdag eerder te mogen stoppen. Die van mij had mijn vorig blogbericht gelezen en stuurde me binnen vijf minuten een berichtje dat ik zowel bij Robbe als Lotte mocht gaan kijken. Best gemakkelijk, zo’n baas die je blog leest, maar ik ben daar nu dus ook voor gewaarschuwd: oppassen wat ik schrijf! 😉

Er wordt hier thuis regelmatig mee gelachen dat Lotte beweert een prinses te zijn, maar tegelijkertijd ben ik dankbaar dat ze zich zo bijzonder voelt. Een paar jaar geleden leek haar zelfbeeld een deuk te krijgen omdat ze vergeten werd door haar ouders, vroeg ze zich af wat er mis is met haar. En nu is ze een zelfzekere meid die er geen bal om geeft wat een ander van haar denkt, in haar belevenis is en blijft ze altijd een prinses! En voor mij zal ze ook altijd mijn prinsesje blijven <3

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.