125. Help, Lotte weet van de bloemetjes en de bijtjes!

Ze stelde in het verleden al eens de vraag hoe een kindje in de buik kwam. “Moet ik later dan een kindje opeten als ik een baby wil?” vroeg ze verontwaardigd. We legden toen uit dat die vanzelf in de buik zal groeien als een mama en een papa veel van elkaar houden en vaak knuffelen. Maar al snel kwam ze thuis met de boodschap dat ze erachter was gekomen dat gewoon knuffelen niet genoeg was om een baby te maken… “Je moet dan wel knuffelen in je blootje he mama!” Wat trok ze grote ogen ๐Ÿ˜‰

Vorige week verbaasde ze mij toch enigszins met haar reeds uitgebreide kennis! Ze was rustig met haar pop aan het spelen. Ik heb het al vaker verteld, Lotte ontpopt ๐Ÿ˜‰ zich dan tot een echt moederke! Ik zeg haar dat ook altijd: “Wat zal jij later een goede mama worden!” Normaal beginnen haar oogjes dan te blinken en zie ik hoe fier ze is als ik zoiets zeg. Maar nu dus niet. Ze fronst haar wenkbrauwen en zegt: “Ik wil later echt geen kindjes, want dan moet ik het onbeleefd dingetje gaan doen…” Ik zie de afschuw op haar gezicht. Ik kijk haar vragend aan en ze beantwoordt mijn blik onmiddellijk: “Dan moet de piemel in het spleetje he!”

Ik ben niet snel meer in shock, ben inmiddels al heel wat gewend van haar praatjes, maar nu… poeh! “Euh, hoe weet jij dat?!” Ze haalt haar schouders op… “Gewoon… Ik zag het op de televisie.” Ik vraag me af welke programma’s ik zoal heb gekeken… ‘Temptation Island’, ‘Ex on the beach’, ‘Geordie shore’… ร‰รฉn ding is duidelijk: ik moet minder marginale programma’s gaan kijken. Maar ze worden allemaal zo laat op de avond uitgezonden, Lotte slaapt dan al lang. Er moet iets anders zijn.

Na wat doorvragen begon ze te vertellen: “Er was een juf en die zingt ‘Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent!’ en die had tegen de kindjes in de klas verteld dat de pielemuis in de blote voorbips van de mama gaat.” Ik had het kunnen weten: De Luizenmoeder op de nederlandse televisie. Het werd uitgezonden op zondagavonden om half 9. Het heeft blijkbaar enige tijd geduurd voordat de puzzelstukjes in elkaar vielen ๐Ÿ˜‰

Nu vindt ze mensen die zelf kindjes maken vies. Bert en ik zijn dus geen viezeriken ๐Ÿ˜€ Een paar dagen geleden zat ze bij Omi op schoot en ook zij moest eraan geloven… “Is papa jouw kindje? Zat die in jouw buik?” Omi knikt ja. Lotte kijkt haar aan en vraagt bedenkelijk: “Heb jij het onbeleefde dingetje gedaan met Opa?!” Hihi, Omi zat toch even met de mond vol tanden ๐Ÿ˜‰

Ergens ben ik opgelucht dat ik zelf dat moeilijke onderwerp niet moest aangaan met haar, maar ik had toch liever gehad dat ze een paar jaar ouder was… En dat ze het onbeleefd vindt? Laat dat maar even zo! ๐Ÿ˜‰

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.