113. Nu Lotte zelf begrijpt waarom ze niet bij haar eigen mama kan wonen…

Lotte is altijd een echte poppenmoeder geweest. Al van kleins af aan sjouwt ze met haar Baby Born rond en verzorgt ze al haar knuffels alsof het haar eigen kroost is. Ze wordt nu bijna 8 en hoewel ik zie dat haar leeftijdsgenootjes andere interesses krijgen, blijft Lotte trouw aan haar poppen. Maar dat wil niet zeggen dat er niets is veranderd aan haar manier van spelen. Op dat gebied is ze toch wel iets ‘volwassener’ geworden…

“Elke mama moet dat leren.”

“Mama, wil je me leren hoe ik echt een baby moet wassen?” vroeg ze laatst. Ik gaf haar de uitleg en vertelde haar dat de verpleegster mij dat ook heeft moeten leren in het ziekenhuis voordat we haar mee naar huis kregen. “Elke mama moet dat leren.” zei ik. Waar ze normaal gezien echt veel moeite heeft om de aandacht ergens bij te houden, lette ze nu heel goed op en deed ze me stap na stap na. Eenmaal ze de pop gewassen had zei ze: “Ik moet snel een handdoek hebben want als ze uit het warme water komt, krijgt ze het koud denk ik!”

Vergelijken met haar mama.

“Lotte, wat goed van jou dat jij dat al weet! Jij gaat later een heel goede mama worden!” Ze kijkt me bedenkelijk aan en ik zie meteen dat er iets scheelt. “Wist mijn mama dat ik een handdoek nodig had als ik uit badje kwam toen ik een baby was?” Slik… hoewel ik altijd heel open ben over haar ouders, schrik ik toch even van haar vraag. “Nee schatje, jouw mama was dat wel eens vergeten…” Ik zie dat er nog van alles in haar hoofdje omgaat en pak haar bij mij op schoot.

Ze vertelt zelf verder: “Je kan er niet altijd iets aan doen als je iets vergeet he mama, want ik vergeet ook veel dingen door mijn Adiejadee (ADHD)… Mijn mama was niet alleen dingen vergeten toen ik een baby was, maar ook toen ik groter was en ik een cadeautje had gemaakt voor haar. We hadden toen afgesproken, maar ze was het vergeten.” Ik knik en zeg dat ze gelijk heeft.

Eindelijk snapt ze haar verhaal.

“Daarom kan ik ook niet bij haar wonen he, want mama’s mogen hun kindjes niet vergeten, toch?” Hoewel het hartverscheurend klinkt, ben ik ook blij dat ze echt snapt waarom haar situatie is zoals hij is en het mooie is dat ze daar helemaal zelf achter is gekomen. Waar ze een jaar geleden heel verdrietig was om deze momenten, lijken voor haar nu echt de puzzelstukjes op hun plaats te vallen. Ze maakt haar mama geen verwijten, begrijpt dat er nu eenmaal dingen gebeuren waar je niks aan kan doen.

Ik merk dat Lotte ontzettend goed in haar vel zit de laatste tijd. Ze is zo ontzettend vrolijk, lief en toch ook heel ondeugend. Gisteren viel het eerste speelgoedboek in de brievenbus. Aan haar lijstje voor Sinterklaas komt bijna geen einde: bij het zien van elke pop is ze weer even enthousiast als bij haar eerste pop: “Ik wil ze allemaal!” Ja, het gaat een echt moederke worden, die lieve zorgzame Lotte <3

luidverlangen

One thought on “113. Nu Lotte zelf begrijpt waarom ze niet bij haar eigen mama kan wonen…

  1. Liefste pleegmama, hier is ook een dochter van 8 jaar die haar situatie zo goed begrijpt en soms ook diep teleurgesteld is. Zij houdt ook van haar poppen klein en groot, speelt heel vaak de lieve mama en heeft al namen klaar voor haar kinderen.

    Succes. Want naast al het mooie van een pleegkind, zijn er vaak moeilijke momentjes. 🙂

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.