98. Daar gaan we weer: terug naar school.

7u deze ochtend. Ik maak Robbe en Lotte zoals op elke schooldag wakker met ‘Happy’ van Pharell Williams. Ze worden vrolijk wakker en werken goed mee bij het aankleden. Hoe lang gaan ze dat volhouden? 😉 Ze eten rustig hun ontbijt terwijl ik hun nieuwe boekentassen vul met hun brooddozen. Lotte vraagt zich af of ze een juf of meester zal hebben. Robbe begint te ratelen: “Ik weet alles al, ik weet wie mijn juf is, hoe mijn nieuwe klas eruit ziet en wie de kindjes uit mijn klas zijn.”

Het gaat allemaal erg gemakkelijk vandaag, niet zoals het normaal gaat dus 😉 We zijn zelfs een kwartier te vroeg klaar om naar school te vertrekken. Nog even een foto maken met de boekentassen en we kunnen vertrekken. Als bij uitzondering wou Robbe vandaag maar al te graag mee op de foto. Wat een geruststelling dat ze er allebij zo’n zin in hebben!

Eerst brengen we Lotte. Ik wist al op voorhand dat dat geen problemen zou geven. En inderdaad: vrolijk huppelend stak ze het zebrapad over. “Daaag mama!” riep ze me nog na. En dan Robbe. Nu ik even met hem alleen was, had ik de kans om te vragen hoe hij het wou, het naar school brengen. “Wil je dat ik mee wandel tot aan de deur? Of wil je dat ik bij het hekje al blijf wachten zodat je alleen naar de deur kan gaan?” vroeg ik hem. “Ik wil dat je mee naar de deur gaat en dan wil ik een kusje, een knuffel en een kriebeltje.” grapte hij. “Dat lijkt me een heel goed idee, jongen!”

Maar dan komen we aan de schoolpoort en ik zie al dat het schoolplein vol ouders staat. Hier had ik geen rekening mee gehouden. De ouders mochten met de kindjes mee totdat de juffen hun liedje zouden zingen. Dan zou er gedanst en gezongen worden met iedereen. Oeps, dit stond niet in Robbe zijn agenda! Hij bleef wat bij mij hangen, maar weende niet. “Ik wil niet dansen, mama.” zei hij. Ik vertelde hem dat hij mocht kiezen: met de rest mee dansen of kijken hoe iedereen danst. Hij zou gaan kijken. Dat het allemaal even wat anders liep dan gedacht, bracht hem even van zijn stuk 😉 Er waren kindjes die wel heel verdrietig waren en dat maakte natuurlijk ook wel indruk op hem. Maar uiteindelijk ging hij flink de school binnen.

Tussen de middag zag ik één van zijn juffen bij ons in de winkel en ze zei dat hij het heel goed deed. Eerst wat afwachtend, maar vanaf de speeltijd was hij vertrokken. Super dus! Nog een paar uurtjes werken en dan kon ik ze weer gaan halen. Bij Lotte mochten we dan net voordat de school gedaan was even mee het schoolplein op. Ze zit nog bij al haar klasgenootjes van vorig jaar + 2 nieuwe jongens… inderdaad weer jongens 😉 Lotte is dus nog steeds het enige meisje in de klas. En haar juf heeft ze vorig jaar ook een korte periode gehad, dus ook die is goedgekeurd 😉

Van zowel Lotte als van Robbe heb ik al enthousiaste verhalen gehoord. Het begin is weer gemaakt en ze hebben het allebei heel leuk gehad. Morgen weer naar school, maar dan zonder al die gekkigheid. Zal Robbe blij mee zijn 🙂

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.