84. De vakantie die veel te lang duurt.

Ik vind het wel gemakkelijk hoor, die schoolvakantie. Als ik vrij ben hoef ik niet vroeg op te staan omdat de kinderen niet naar school moeten. Als ik moet werken moet ik ze maar op één plaats op te halen in plaats van naar 2 scholen te moeten rijden. Lekker makkelijk dat ze nu samen naar de buitenschoolse opvang gaan. Hier in België hebben de kinderen 2 maanden schoolvakantie en dat is lang, heel lang! Maar moeten we daar nu blij mee zijn? En wat vinden de kinderen er zelf van?

Robbe kwam zaterdag naar me toe geslenterd en zei: “Mamaaaaaa, wanneer ga je nu eindelijk weer eens werken?” En bedankt! Die 3 weken vakantie leken me niet echt gegund als ik hem zo bezig hoorde. “Is het niet fijn dat mama elke dag thuis is dan?” vroeg ik hem. “Jawel, maar dan weet ik de hele dag niet wat we gaan doen… ik vind dat moeilijk mama.” Hij was echt verdrietig. De boodschap was duidelijk: hij mist de structuur. Waar ik blij ben dat we de hele dag kunnen doen waar we zin in hebben, wil hij vooral weten wat er op de planning staat. Robbe was dus blij om te horen dat ik maandag weer ‘mocht’ gaan werken.

Het was gisteren bij het opstaan al een heel ander kind; geen gemopper om aan te moeten kleden, flink ontbeten, hij had zin om aan de dag te beginnen. Meezingen met de liedjes op de radio in de auto, “Dag schooltje, ik kom er bijna aan!” als we langs zijn school rijden en “Ja! we zijn bij de opvang!” als we de parking op rijden. Deze mama moest in ieder geval niet met een schuldgevoel gaan werken 😉 Ook Lotte was enthousiast dat ze weer met haar vriendjes van school kon spelen.

Lotte vindt het verder wel goed thuis, verveelt zich niet, maar bij haar duurt de vakantie te lang omdat ze achteruit gaat. Ik probeer zo veel mogelijk het rekenen en lezen te oefenen met haar, maar betrap mezelf er vaak op dat ik denk: “Ach het is vakantie, laat ze maar wat spelen.” Vooral het lezen, dat ze nu eindelijk onder de knie heeft, zou ze moeten bij houden. Ik heb voor haar een moppenboekje gekocht op haar leesniveau en dat vindt ze natuurlijk geweldig. Zit ze ’s avonds langs mij in de zetel te gniffelen 😉

Hier is dus deels de routine weer opgestart nu Bert en ik allebei weer moeten gaan werken en eigenlijk is dat wel goed zo. Al moet ik toegeven dat ik vandaag, na één dagje werken alweer een dag vrij ben 🙂 Benieuwd of we nog hitterecords gaan breken vandaag. Ik blijf in ieder geval lekker binnen zitten.

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.