78. Een paar dagen naar Ouddorp.

Wij zijn niet van de lange vakanties. We zijn al een aantal jaar bezig met de verbouwing van ons huis. (het wordt eigenlijk bijna helemaal opnieuw gebouwd) Bert en ik hebben altijd 3 weken tegelijkertijd verlof en dat is voor hem de periode dat hij nog eens goed kan doorwerken aan het huis. Dat doet hij samen met zijn vader die zowat dagelijks bij ons bezig is sinds zijn pensioen.

Maar een paar dagen ertussenuit knijpen hebben we toch wel nodig hoor. Dit jaar gingen we naar Ouddorp in Nederland, op de grens van Zuid-Holland en Zeeland. De Belgische kust is voor ons al even geen optie meer, wij gaan liever naar de rust in Zeeland. Op 2 uurtjes zouden we daar zijn. Op zich niet zo lang, maar met die 2 druktemakers van ons plannen we wel altijd een tussenstop in halverwege. Bert even tanken en wij maakten ondertussen deze gezellige foto voordat we iets gingen eten 🙂

selfie

We reden verder op weg naar het strandpark van Roompot. We deden zo’n park van Roompot al eerder en de kinderen vinden de animatie geweldig daar, vooral van Koos Konijn. Eenmaal daar stond hij ons al op te wachten; de kinderen blij en de vakantie kon beginnen 🙂 Ons huisje zag er mooi en netjes uit en was zeker ruim genoeg. Verder viel het me wel tegen dat er deze keer voor de kinderen niet veel te doen was: het was echt een klein park met weinig faciliteiten. We zullen het dus moeten hebben van de mooie omgeving!

Daarmee zat het gelukkig wel goed: mooie duinen, stranden en natuurlijk de zee. Lotte en Robbe zijn er dol op! zee

We hebben ook een bezoekje gebracht aan Deltapark Neeltje Jans, maar daar kom ik nog uitgebreid op terug. Elke avond probeerden we naar de zonsondergang te gaan kijken waarbij de kids enthousiast bleven zingen: “Ik heb de zon zien zakken in de zee,…”

Tijdens de kinderdisco op het park (Koos Konijn en een jobstudent doen 5 dansjes) had Lotte weliswaar iemand gevonden die mogelijk nog vrolijker en gekker was dan zijzelf 😉 Dat het jongetje Duits sprak was allemaal geen probleem. Lotte trekt haar plan wel…

Zo ook op de kermis in Vlissingen… Ze wilde heel graag in een attractie waar Bert en ik allebei niet in wilden (lees durfden) gaan. “Geef maar geld, dan ga ik wel alleen,” zei ze overtuigd. Maar eerst moest ze gaan vragen hoeveel het kostte om mee te mogen. Ondertussen zaten wij recht tegenover de attractie om alles in het oog te houden. Daar was ze weer, ze had €2,50 nodig. Zo gezegd, zo gedaan, maar ze was snel weer terug. “Ik mag van die mevrouw niet alleen, jullie moeten mee gaan.” We wilden haar uitleggen dat het dan niet door zou gaan, maar weg was ze weer. Ze ging eens onderhandelen aan de kassa 😉

Ze wees naar de man die de kaartjes ophaalt voor de start van de rit. “Ik ga met hem mee.” zei ze. De vrouw aan de kassa begrijpt haar niet en Lotte wijst nog eens: “Ik ga wel met hem mee!” De man sprak blijkbaar geen Nederlands en keek vragend naar de vrouw van de kassa. Vervolgens zie ik diezelfde vrouw uit haar hokje komen en met Lotte aan de hand in een karretje stappen. Glunderend kijkt ze ons aan, steekt tevreden een duim de lucht in en ik zie ze denken: “Dat heb ik toch maar weer mooi voor elkaar!” 😉

Na afloop hebben we ook in Vlissingen de zon zien ondergaan. Mooi plaatje hè? zononder

Hoewel het vermoeiende dagen waren, hebben we er weer een paar mooie herinneringen bij gemaakt.

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.