73. Daar gaat ze!

Donderdagochtend, de dag dat Lotte op tweedaagse zou vertrekken met haar school. Ze heeft zalig geslapen, ik kreeg ze zelfs met moeite wakker ’s morgens. Geen stress te bespeuren dus bij haar πŸ˜‰ Robbe had het er duidelijk moeilijker mee. Lotte is al die jaren altijd zijn houvast, dus hij was echt verdrietig dat ze een nachtje van huis zou zijn.

De goedkeuring van de jeugdrechter was maar net op tijd binnen. (elke overnachting buitenhuis moet goedgekeurd worden door de jeugdrechter) Haar koffertje, rugzakje en slaapzak lagen allemaal klaar. Ze is nog nooit zo snel geweest met ontbijten en aankleden. Wat had ze er zin in! We hebben eerst Robbe naar school gebracht zodat ik daarna alle aandacht aan haar kon geven voor het afscheid.

Gepakt en gezakt zei ze vluchtig “Dag mama!” Ik heb ze echt nog moeten terug roepen voor een knuffel πŸ™‚ Eerst nog even naar haar klasje en ondertussen stond ik buiten te wachten tot ik haar echt kon uitzwaaien. Een kwartiertje later zag ik haar al aankomen. Daar liep ze tussen de jongens als enige meisje. Dat vindt ze maar al te fijn, ze wordt er als een prinses behandeld geloof ik. Haar koffertje werd zelfs gedragen door een klasgenootje πŸ˜‰ Nog een paar dikke knuffels, maar het was al bij al gemakkelijk om haar te laten gaan. Ik zag dat ze er helemaal klaar voor was. “Veel plezier schatje!” Twee duimen gingen de lucht in. Dat komt helemaal goed…

Ik moet zeggen dat het donderdagavond ontzettend stil was hier in huis. Gelukkig had ik wat afleiding omdat er een oudercontact was van Robbe. Wat een lieve juf heeft hij! Ze voelt precies aan welke aanpak hij nodig heeft. Eenmaal thuis hebben we hem maar wat extra aandacht gegeven. Omdat hij het toch moeilijk had om zijn zus te missen, mocht hij voor één keer tussen ons in slapen. Hij had een goede nacht gehad, maar Bert en ik hebben toch een aantal kopstoten moeten incasseren van hem. Vrijdag ben ik met mijn zus gaan rakken om mijn zinnen te verzetten en in no time was het al tijd om Lotte weer te halen.

Ze kwam op me afgelopen en het eerste wat ze zei was: “Het was superleuk en volgend jaar mag ik 5 dagen gaan!” Haha. Ze vertelde weer even enthousiast als altijd over haar avonturen, over het lekkere eten (“Zo’n lekkere spaghetti moet je ook eens proberen te maken, mama!”) en dat ze flink had geslapen. Ik zal maar eens achter dat recept vragen bij de juf πŸ˜‰

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s