54. Naar de jeugdrechter voor Robbe.

“Plaatsing minderjarige loopt ten einde…” Hoewel we zo goed als zeker zijn dat Robbe voorlopig bij ons zal blijven, zijn het toch confronterende woorden. Ze staan op de dagvaarding die we 2 weken geleden ontvingen van de deurwaarder. De jeugdrechter moet nu gaan beslissen of de pleegplaatsing van Robbe binnen ons gezin verlengd wordt of niet. We weten wel dat we eigenlijk niets te vrezen hebben, maar toch… het blijft spannend.

Het went nooit, zo’n jeugdrechtbank. Zo’n groot gebouw, de rechter die voor je zit, de advocaten achter je, maar vooral het lange wachten. Vandaag was het heel erg! Om 10u moesten we daar zijn, maar we stonden er natuurlijk al ruim op tijd. Pas om kwart voor 12 waren we aan de beurt, om vervolgens 10 minuten later weer buiten te staan.

Achteraf valt het eigenlijk altijd mee hoor. We hebben gelukkig ook te maken met een jeugdrechter die haar dossiers wel kent en waarbij ik echt het gevoel heb dat ze het beste voor heeft met de kinderen. Ze vond het vooral fijn dat de samenwerking tussen ons en zijn mama zo goed verloopt, ze ziet dat er wederzijds respect is voor elkaar. Dat is ook het grootste cadeau dat we Robbe kunnen geven. Ze gaf aan dat alles blijft zoals het is en de plaatsing dus verlengd zal worden. Dit kan met 1 of met 3 jaar zijn, maar zoals ik het begreep zal het 3 jaar worden. Alle betrokken partijen waren akkoord en ik geloof best dat het lang niet in alle zaken zo gemakkelijk gaat als bij ons.

Nog even een hapje eten samen en dan terug naar huis om de kinderen van school te halen. Iets dat Bert bijna nooit kan doen door zijn werkuren, maar de kindjes vinden het zalig! Mij zien ze dan ook amper staan 😉

Lotte is even uitgelaten als altijd en maakt na elke stap die ze neemt een pirouette. “Ik ben een ballerina, ik ben een ballerina!” roept ze blij. In de auto staat haar kwebbel niet stil, het is duidelijk dat haar medicatie (ivm ADHD) zo goed als uitgewerkt is.

Op naar Robbe zijn school. Zodra hij Bert ziet, kruipt hij onder de glijbaan door om hem in de armen te vliegen. Zijn boekentas gooit hij voor mijn voeten met de melding “hier mama!” 😁

Als we bij thuiskomst uit de auto willen stappen, valt Robbe over zijn eigen voeten terwijl Lotte een heus gevecht voert met haar autogordel. “Wat zijn jullie toch allemaal aan het doen?!” zegt Bert gefrustreerd. “Dat zijn naschoolse activiteiten, papa.” lach ik terwijl ik er stiekem plezier in heb dat hij nu eens mee maakt wat voor mij dagelijkse kost is.

Ik merk dat ik meteen al wat meer kan ontspannen, het komt nog helemaal goed met mij! 😉

luidverlangen

2 thoughts on “54. Naar de jeugdrechter voor Robbe.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.