35. Mama’s doos is kapot!

Dat ze niet uit mijn buik komen, daar hebben we nooit een geheim van gemaakt. Vooral Lotte heeft alles heel goed door: Mama C. is haar echte mama en ik ben haar pleegmama. “Maar ik mag tegen jou ook mama zeggen, toch?” “Tuurlijk schat, dat mag je kiezen.”

Nu begint ze ook serieus veel vragen te stellen over de bloemetjes en de bijtjes… “Als ik later groot ben, krijg ik dan ook van die tetten net zoals jij?” “Borsten Lotte, dat zijn borsten en ja dat krijg jij ook.”

“En als ik later een kindje wil, moet ik er dan eentje opeten zodat ie in mijn buik komt?” Ik kijk naar Bert… Zouden we haar de volledige uitleg geven of nog niet? Ze mag gerust weten hoe het zit, maar ze heeft nogal het talent om mij op de meest ongepaste momenten en plaatsen voor aap te zetten met al haar ingewonnen informatie… “Mama, hoe kwam ik in de buik dan? Heeft mijn mama mij eerst opgegeten? Vertel nu!” “Nee meid, jouw mama en papa waren heel verliefd en toen ze elkaar veel knuffels en zoentjes gaven, is er een kindje in haar buik kunnen groeien.” Weer kijk ik vragend naar Bert en hij knikt goedkeurend dat dat voorlopig genoeg informatie is.

“Waarom groeien die altijd bij de mama’s in de buik en niet bij de papa’s?” Ik zucht en zeg: “Omdat mama’s een speciaal doosje in hun buik hebben waar een baby’tje in kan groeien.” Ik zie aan haar gezicht dat ze nog met vragen zit en jawel hoor, ze kruipt op mijn schoot en zegt: “Maar waarom mocht ik dan niet in jouw buik groeien?!” Ik leg haar uit dat bij sommige mama’s het speciale doosje in de buik een beetje kapot is en niet goed werkt en dat dat bij mij ook zo is. “Maar dat is niet erg hoor, nu kan ik voor jou en Robbe zorgen en daar word ik heel gelukkig van,” zeg ik haar. Die uitleg was blijkbaar wel voldoende want daarna is ze weer flink gaan spelen.

De volgende dag wandelen we met zijn drietjes naar de schoolpoort. Bij de ingang staan altijd wat juffen, mama’s die hun kroost gedag zeggen en ook de bussen rijden af en aan. Juist voor ons trekt een kindje per ongeluk zijn boekentas kapot. Een juf probeert de boel zo goed mogelijk in orde te brengen en zegt dan: “Voilà, nu is hij niet meer kapot!” Op dat moment zie ik bij Lotte gewoon een lampje aanspringen… “Mijn mama heeft een kapotte doos!” roept ze. Ik hoor hoe fout dit klinkt en ik voel mijn gezicht rood aanlopen. Ik speel nog even met de gedachte om het hele verhaal uit te leggen, maar denk dan: “Weg hier!” Met mijn hoofd naar beneden van schaamte loop ik snel door… met kapotte doos 😉 Die momenten, ze wennen nooit 😉

Advertenties

4 gedachten over “35. Mama’s doos is kapot!”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s