26. Hoe blij kan je zijn met een dansje?!

Lotte is een showbeest. Geef ze een vierkante meter ruimte en ze danst en zingt naar hartenlust, tot vervelens toe ooit… Robbe is anders. Hij houdt er niet van als mensen naar hem kijken. Hij heeft er al moeite mee als ik naar hem kijk terwijl hij flink aan het spelen is op zijn speelmat. “Kijk maar op je gsm.” zegt hij dan 😉

Jaarlijks is er op zijn school een schoolfeest, dat waren we al gewend uit de tijd dat Lotte daar ook nog op school zat: weken telden ze de dagen af voordat het zover zou zijn! Zo mocht ze eens een ballerina zijn. Haar fluffy witte haartjes in 2 staartjes, een roze tutu en natuurlijk balletschoentjes met glittertjes. Ze moesten allemaal gebukt in een bananendoos zitten, alsof ze in een muziekdoosje zaten. Als de muziek dan startte, moesten ze rechtop komen en als een echte ballerina pirouettes maken. Wat was het een mooi zicht, al die ballerina’s op een rij! Maar dan keek ik naar links, het doosje waar Lotte in zat… en bleef zitten… Haha het arme kind kwam halverwege ook eens over de rand van de doos kijken of het dansje al begonnen was 😉 Het kon haar allemaal niet deren, het was feest en dansen zou ze, de hele dag als het moest.

Het waren altijd mooie herinneringen en trots postte ik de filmpjes daarna op facebook, net zoals andere mama’s. Met Robbe is het anders… Afgelopen zomer was het weer zover. Ze zouden gaan oefenen voor het schoolfeest. Maar na een paar dagen sprak zijn juf me alweer aan: Er was geen land met hem te bezeilen, hij was boos, deed kindjes pijn,… Ik heb dan gezegd dat ze het gevecht niet langer aan moest gaan en als hij echt niet wilde, moest dat voor mij ook niet. Op school werd de spanning opgebouwd omdat iedereen aan het aftellen was, maar voor hem gaf dat enkel meer stress. Ondertussen werd de sfeer thuis onhoudbaar. Constant boze buien, waarbij alle gezinsleden eraan moesten geloven.

En toen besliste ik dat ik het belangrijker vond dat hij zich goed voelde dan dat hij zijn nummertje zou gaan opvoeren… “Robbe, zullen we als het op jouw school groot feest is, gewoon even naar de speeltuin gaan met zijn viertjes?” Zijn antwoord was alleszeggend: “Dank u, mama!” Een rust leek over hem heen te komen en zijn buien verdwenen ook weer als sneeuw voor de zon. We hebben dus geen schoolfeest gehad afgelopen zomer en ik moet toegeven dat ik de maandag na het feest opgelucht was dat er niet meer over gepraat zou worden. “Daar zijn we weer een jaar van af.”

Niet dus. Eens in de 2 jaar is er in oktober nog een grootouderfeest, waarbij de kids een dansje mogen doen op het podium voor de opa’s en oma’s. Dat was ik dus even vergeten. Ik werd al zenuwachtig in zijn plaats. Ik besloot een gesprek aan te gaan met hem. Vroeg wat het probleem was en hij vertelde vooral dat hij bang was dat hij het niet kon. Ik heb hem dan het filmpje van zijn zusje als ballerina laten zien en gezegd dat ik hoe dan ook heel trots ben geweest op Lotte.

Ik heb hem gevraagd of hij het wou proberen en als hij het zou doen zonder boos te worden, kreeg hij een spookhuisje van playmobil. (Omkopen werkt, zei een mama van 3 mooie meiden me gisteren nog 😉 )

Dag 1 van het oefenen, een gesprekje met mijn held: “Mama ik moet iets zeggen… ik heb gedanst… en ik heb geen kindjes pijn gedaan.” De tranen sprongen al in mijn ogen. “Wat goed van jou, jongen!”  Wat was ik fier! Weer een bewijs dat hij echt wel sterker is geworden! Ik heb hem uiteraard helemaal de hemel in geprezen. Af en toe ging ik eens vragen bij de juf hoe hij het deed en het ging toch vrij goed zei ze.

Wat hoop ik dat het hem ook lukt als de grote dag daar is. Omi en Opa waren ook benieuwd! Vandaag was het dus zover. Deze morgen heb ik hem nog snel een knikker in zijn broekzak gestoken: “Als je bang of verdrietig bent, pak je de knikker en denk je maar aan mama, dan denk ik ook aan jou en komt alles goed!”

En dan tijdens mijn pauze op het werk het verlossende smsje van Omi: “Hij heeft het heel goed gedaan!” Hoe fier kan je zijn, ik weet dat het voor hem een hele stap is geweest, een overwinning zelfs. Nu dus ook van ons vriendje een mooi filmpje van zijn dansje. Hij heeft hem zelf al heel vaak bekeken. Deze mama gaat nu dus snel het spookkasteeltje van playmobil in elkaar zetten want belofte maakt schuld. 😉

spookkasteel

 

luidverlangen

2 thoughts on “26. Hoe blij kan je zijn met een dansje?!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.