22. Alle Dagen Heel Dapper.

Lotte is druk, heel erg druk… “Dan is er tenminste leven in huis.” Ja, dat is waar! Maar als je met 2 volwassenen om 23u uitgeput in de zetel ligt en die 4 jarige meid vraagt of we nog één liedje van K3 gaan zingen, mocht er toch even wat minder leven in huis zijn.

Lotte is spontaan, heel spontaan… “Gezellig toch?” Ja, dat is waar! Maar als ze met elke voorbijganger een gesprek aanknoopt en vraagt of hij kindjes dood maakt, mocht het toch even wat minder gezellig zijn.

Lotte durft alles, echt alles… “Fijn toch, zo’n stoere meid in huis?” Ja, dat is waar! Maar als ze op 2 jarige leeftijd de schutting van 1m80 op omhoog klautert, mocht het toch even wat minder stoer zijn.

Voor buitenstaanders is Lotte een grappige meid die vaak het clowntje uithangt… Maar als je van haar juf op school hoort hoe erg ze belemmerd wordt door iets, weet je dat er meer gaande is. Als je haar eigenschappen googelt, springt er 1 ding steeds uit: ADHD! “Het zal toch niet waar zijn he?!” Ik was één van die vele mensen die altijd beweerde dat tegenwoordig elk druk kind de stempel ADHD krijgt..

Maar terwijl Lotte op school een puzzel probeerde te maken, zag ze vanuit haar ooghoek de juf staan… “Oh wat heeft de juf een mooi kleedje aan… met bloemen… mijn mama houdt ook van bloemen… en van chocolade… oeh ik ga straks chocolaatjes pikken… oh ja, ik moet die puzzel maken.”

Toen wij en de school echt zagen dat haar ontwikkeling achterbleef, besloten we haar te laten testen. Het was duidelijk, heel duidelijk: ADHD. Ze zou logo en kiné moeten gaan volgen en ook werd er medicatie opgestart.

Het effect leek bijna te mooi om waar te zijn: ze reageerde meteen van de eerste keer als je haar naam riep, in plaats van de tiende keer. Ze maakte een puzzel van 50 stukjes in één keer helemaal af. puzzelt

Toen ik haar op een dag uit haar klasje ging halen omdat ze naar de kiné moest, riep de juf me bij haar. “Zie ze daar eens zitten, ze legt de strijkparels één voor één met een pincet op het vormpje, dat lukte hiervoor echt niet.” Wat me vooral is bijgebleven is dat ze na een week tegen me zei: “Nu is niet iedereen meer boos op mij.” Een kind met ADHD komt over als een stout kind, maar hun brein is nu eenmaal anders samengesteld. Ze heeft absoluut geen rem en moet constant bijgestuurd worden.

Maar diezelfde meid is ook bijna altijd vrolijk, heel vergevingsgezind, erg creatief en ontzettend zorgzaam. Ze heeft haar hartje op haar tong liggen, maar dat siert haar ook. Als ze tegen mij zegt: “Ik hou van jou, je bent de allerliefste mama die me nooit vergeet”, weet ik dat het recht uit haar hartje komt. ❤

Advertenties

One thought on “22. Alle Dagen Heel Dapper.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s