20. Tijd voor iets anders…

Er moest iets veranderen… Dat voelde ik maar al te goed aan. Ik werkte 24u in de week, verdeeld over 3 dagen, telkens van 9-18u. Iets wat voor mij al jaren perfect werkte. Ik had nog 4 vrije dagen per week en dus alle tijd voor mijn gezinnetje. Maar de dagen dat ik moest werken was ik pas om 18u30 thuis. Robbe ging op die dagen naar de opvang en was altijd doodmoe als hij terugkwam. Bert kon hem nog met moeite een boterhammetje geven, maar als dan diezelfde boterham met choco tegen zijn voorhoofd plakte omdat hij met zijn hoofd in zijn bordje viel, was het toch echt tijd om naar bed te gaan. Als ik thuis kwam van het werk lag Robbe dus al te slapen. Geen papje bij mij in de zetel, niet even knuffelen op mijn schoot, samen een boekje lezen, niets van dat! Terwijl hij dat zo hard nodig had, de geruststelling dat ik er nog steeds was.

Ik besloot het roer om te gooien. Ik las in een advertentie dat er vlakbij ons in de buurt een Albert Heijn zijn deuren zou openen en dat ze nog personeel zochten. Dit is mijn kans! Misschien is het daar mogelijk om halve dagen te werken zodat ik meer bij de kindjes kon zijn. Voor mij was het een hele stap want ik had 11 jaar voor hetzelfde bedrijf gewerkt. Maar ik ging ervoor!

Het sollicitatiegesprek zou doorgaan in een restaurant. Eenmaal daar leek het alsof ik auditie kwam doen voor Belgium’s got talent 😉 Er was een ruimte waar we moesten wachten totdat we binnen mochten, goed voor ons stressgehalte! Eenmaal binnen werden er meerdere gesprekken tegelijkertijd afgenomen. Hoewel ik zenuwachtig was, had ik achteraf wel een goed gevoel bij mijn gesprek. Dat gevoel bleek te kloppen want ik werd aangenomen. Voortaan zou ik 20u per week werken, verdeeld over 5 dagen, een hele vooruitgang voor de kindjes die ik nu dus vaker bij mij zou hebben 😊

Ik had echt een goed evenwicht gevonden, maar man, man, 1+1 = echt niet gewoon 2! Ik hoefde eigenlijk geen speelgoed meer in huis te halen, want hier lag constant een berg was waar ze van af konden glijden en dan nog maar te zwijgen over de afwas… Lang leve de vaatwasser! En de hele dag door hadden ze mama nodig: voor een knuffel als ze gevallen waren, voor een snoepje als ze braaf waren en elke 2 minuten daar tussenin ook nog als het aan hen lag 😉 Als ze papa al nodig hadden was het om te vragen waar mama was! Heel vermoeiend dus! Als mama moet je ook 20 paar ogen hebben om alles in de gaten te houden.

Zo was ik het ene moment bezig om Robbe te troosten nadat hij met zijn hoofd op de tafel was gevallen (met de tafel alles ok, don’t worry), dan hoorde ik Lotte heel trots zeggen: “Vinden jullie mij mooi? Ik ben naar de kapper geweest.” Ja hoor, zo lang sparen zodat die fijne haarsprietjes een vollere haardos zouden worden en mevrouw maakt daar met één knip een einde aan!

Achteraf kan ik er om lachen hoor, maar soms ben ik toch blij dat ik af en toe kan gaan werken. Dan neem ik daar alles voor lief… De klanten die om gratis koekjes komen zeuren, de diepvries waarin ik werk die oh zo koud is en nog maar te zwijgen van die collega’s: de één nog gekker dan de ander. Gelukkig span ik wat dat betreft de kroon 😉

 

 

Advertenties

4 gedachten over “20. Tijd voor iets anders…”

  1. vind jij het dan niet moeilijk met opvang nu je bij AH werk. Ik werk 35u en voor mij gaat dat lastig worden. Ik moet iemand hebben die om half 7 begint en elke week andere uren kan. Ik werk aan de balie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s