18 december 2019

197. “Vandaag is mijn echte mama jarig!”

Dinsdagnamiddag na school. We stappen een tof sieradenwinkeltje binnen hier in het dorp. Trots gaat Lotte naar de toonbank. “Hebben jullie armbandjes met ‘liefste mama’? Want mijn mama is morgen jarig.” Het is de allereerste keer in negen jaar dat het bezoekmoment samen valt met de verjaardag van haar mama. Nu haar papa is overleden vond ze het extra fijn om die dag naar mama te kunnen gaan, want ze maakte zich toch wel zorgen dat die haar verjaardag moest vieren zonder papa.

Met zorg kiest ze een armbandje uit. Roze, want ze denkt dat dat haar lievelingskleur zal zijn. De verkoopster zou er voor haar een bedeltje met ‘de liefste mama’ aanhangen. “Welke kleur mag het bedeltje zijn? Zilver of rosé?” Lotte kiest overtuigd voor rosé, maar volgens mij alleen omdat haar dat bekend in de oren klinkt omdat ik dat al eens bestel bij mijn eten 😉

Ondertussen kijk in nog wat in de winkel rond en vind ik hetzelfde armbandje in een kindermaatje. “Kijk eens Lotte, dan krijg jij deze. Dan hebben jij en je mama dezelfde.” Ook Robbe koos een stoere uit, want jongens mogen ook een armband…

Deze namiddag zat ze gespannen in de auto. We zijn onderweg naar de dienst van pleegzorg waar het begeleid bezoek zal doorgaan. Het blijft altijd even afwachten of mama er is, maar ik moet zeggen dat het de laatste tijd goed meevalt gelukkig. In de lift naar boven staat ze te wiebelen. “Ik denk dat mama heel blij gaat zijn met het armbandje.”

Lotte blijkt echter niet de enige met een cadeautje. Haar mama zit op haar te wachten met een grote knuffelbeer. Ze is zo verrast dat ze even vergeet dat ze zelf ook iets bij heeft om cadeau te geven. Als ik haar eraan herinner, geeft ze haar mama een dikke knuffel en drie kussen op de wang. “Ik heb iets voor jou, voor jouw verjaardag. Zo kan je altijd aan mij denken en ik aan jou,” vertelt ze trots.

Haar mama glundert van oor tot oor. Ze doet hem meteen aan en zegt dat het haar lievelingskleur is. Ons zonnetje schittert als nooit tevoren natuurlijk. Haar moeder gaf aan dat het bezoekje van vandaag haar wat afleiding gaf omdat het gemis om papa uiteraard heel groot was. Ze was blij dat ze haar verjaardag met Lotte had kunnen vieren.

Toen we twee weken geleden afscheid namen van de papa van Lotte gaf ze aan dat ze graag wat as wou bewaren. Ze koos daarvoor een zilveren roosje, het bloemetje kan opengedraaid worden en daarin zit de as bewaard. We konden het zelf niet ophalen na de crematie, maar haar mama was het gaan afhalen voor ons. In het nieuwe huis zal het een mooi plekje krijgen op haar kamer.

80667550_468044390582113_2044456363345575936_n

De lieve schat doet het zo goed, ze rouwt op zo’n mooie manier. Letterlijk met een lach en een traan. Ondertussen weer veel meer lachen en bijna geen tranen meer. Soms nog momentjes dat ze aan haar papa denkt, maar dat spreekt ze gelukkig ook altijd uit. De ene keer komen er vragen, de andere keer wil ze gewoon een knuffel. Maar verder is het de vrolijke gekke meid zoals we haar kennen. <3

 

SHARE:
persoonlijk 0 Replies to “197. “Vandaag is mijn echte mama jarig!””