189. Gaat het nog goed met Robbe?

Jullie hebben al even niets van mij gehoord en ik kan me voorstellen dat jullie denken dat het hier misschien niet helemaal goed gaat. Jullie weten dat de kinderen allebei goed gestart zijn op school. Toch vroeg ik me vorige week af of het nog wel goed ging met Robbe. Lezen jullie nog eens mee?

Robbe is deze maand dus begonnen in het eerste leerjaar. Een hele belevenis, maar dat geldt natuurlijk voor ieder kind dat kleuter af is. Sinds de problemen op zijn vorige school, blijf ik altijd een beetje bewaakt voor eventuele moeilijke situaties. Daar voel ik me soms best wel schuldig over, want eigenlijk verdient hij mijn vertrouwen, nietwaar? Ik denk dat de gebeurtenissen op zijn vorige school bij ons allebei een grote indruk hebben gemaakt en soms ben ik een beetje bang om uit te spreken dat het goed gaat.

Vorige week gaf zijn juf aan dat hij wel erg vaak naar het toilet moet, iets dat thuis helemaal niet het geval is. Wanneer ik hem daarover aansprak gaf hij aan dat hij eigenlijk eventjes uit de klas wou. Ik heb liever niet dat hij in zulke situaties gaat liegen over dat hij moet plassen terwijl dat niet zo is. Thuis merkte ik al vanaf de eerste dagen op dat hij extra energie kwijt moet. Misschien heeft hij zich op school ingehouden, wil hij extra braaf zijn en uiteraard is er in het eerste leerjaar veel minder beweging dan in de kleuterklas.

Op woensdag kreeg ik op de opvang te horen dat hij een moeilijke dag had. Toen begon ik mij toch wel druk te maken… Ik begrijp zijn gedrag en kan het thuis wel aan als hij zich een uur moet uitkuren na school, maar wat als het steeds moeilijker wordt om ‘te wachten tot we thuis zijn’? Moet hij gewoon wennen aan het nieuwe ritme in de klas en past hij zich straks aan of stapelt zijn onrust inwendig op en kunnen we straks een ‘bommetje’ verwachten?

Donderdag had ik toevallig een afspraak staan bij zijn psychologe en ook zij zag dat hij wel wat onrust in zijn lijfje had. Gelukkig wist ze het ook wel wat te relativeren en dat had ik op dat moment wel even nodig. Het is ook nogal een aanpassing om na twee maanden zomervakantie voor het eerst te moeten stilzitten en heel veel leren. (want ze gaan snel, heel snel!) Die opvang op woensdagnamiddag was er misschien gewoon teveel aan. Ze stelde voor om eens bij de juf te gaan polsen voor een oplossing en ook eens na te vragen hoe het zat met de extra ondersteuning die hij vorig jaar kreeg in de kleuterklas.

Een uur later zat ik al op de infoavond van zijn school en kreeg ik gelukkig even de kans om met de juf te praten. Ze wist me te vertellen dat ze juist vernomen had dat hij de extra ondersteuning van dezelfde lieve juf als vorig jaar zou krijgen, super! Ik vertelde ook van zijn nood om energie kwijt te kunnen.

Ze dansen tussendoor regelmatig, maar dan doet hij niet echt mee… tja, dat kennen we 😉 Ze ging het eens bekijken en zei dat hij het eigenlijk goed doet in de klas. Na die avond kwam ik tot de conclusie dat ik me voor niets druk had gemaakt. Hij gaat elke dag graag naar school, ik mocht hem zelfs niet meer op de speelplaats gaan afzetten, want hij kon dat wel alleen! Verder is hij heel gemotiveerd om zijn huiswerk te maken, vandaag deed hij zijn leeswerk zelfs twee keer: één keer met Bert en één keer met mij, zo fier dat hij al wat woordjes kan lezen! En wij zijn natuurlijk ook heel trots op hem <3

Thuis eet en slaapt hij heel goed en hij speelt elke avond alleen met zijn lego en playmobil, iets dat hij vroeger amper deed. Kortom: allemaal tekens dat het goed gaat met Robbe!

Ik hoop toch dat ik niet iedere keer in paniek blijf schieten, maar ik ben vooral bang om signalen te missen en daardoor problemen niet op tijd kan voorkomen. Ach ja, als (pleeg)mama ben je nooit echt gerust he 😉

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.