23 juli 2019

178. Dat Lotte mij aangenaam verrast.

Dat Lotte het op school wat moeilijker heeft, weten jullie. Ze gaat naar het bijzonder onderwijs omdat ze door haar ADHD teveel belemmerd wordt in haar ontwikkeling. Lotte is een vrolijke meid en is afgelopen schooljaar nog geen dag tegen haar zin naar school moeten gaan. Voor ons een teken dat ze daar op haar plaats zit dus. Het rekenen is echt een enorm probleem, daarin maakt ze amper vooruitgang en er wordt aan dyscalculculie gedacht. We zullen ook daar onze weg wel weer in vinden, maar wat ik veel belangrijker vind: op andere vlakken maakt ze toch veel vooruitgang!

Misschien dan toch een klein talenknobbeltje?

Hoe moeilijk rekenen voor haar is, zo vlot lijkt ze tegenwoordig met taal. Het lezen gaat een stuk vlotter en ook schrijven gaat steeds beter (al is het motorisch een hele opgave). We merkten sinds een tijdje dat ze al vlot Engels spreekt, dat leek dan weer een voordeel van al die Youtube filmpjes 😉

Geen vrienden met de Duitsers.

Vorige week zaten we een weekje in Duitsland. De hele weg vertelde ze dat ze al over Duitsland had geleerd op school en vooral over de oorlog… “Komt er bij ons ook nog eens oorlog?” vroeg ze. “Ik hoop het niet meisje,” probeerde ik de boel te sussen. Maar blijkbaar had ze daar zelf een oplossing voor… “Als iemand vraagt of hij erdoor mag, moet je hem altijd door laten, want anders komen de Duitsers misschien.”

Een heel stuk over de Duitse grens besloten we even een tussenstop te maken. (een heel stuk, want in Duitsland doen ze blijkbaar niet aan heel veel tankstations met wegrestaurants langs de snelweg…) Het was daar waar Lotte de eerste Duitse klanken hoorde en voor ik het wist, riep ze: “Daar komen de Duitsers!” Gelukkig heeft niemand haar gehoord en heb ik kunnen uitleggen dat ze dat beter niet zegt. Op deze manier maakt ze geen vrienden uiteraard 😉

Mevrouwtje voert het hoogste woord.

Ondanks dat ik mijn talen toch wel ken, durf ik niet goed als ik een andere taal moet spreken. Daar had Lotte dus echt geen last van daar. Ze ging de rekening vragen, eerst in het Nederlands, maar toen de ober niet goed wist wat ze bedoelde, ging ze verder in het Engels. “Can we pay our bill please? Thank you!” hihi, ze weet wel van aanpakken!67338813_481942572564269_2002962864687546368_n

’s Morgens als we over het vakantiepark wandelden begroette ze iedereen met een lach en een ‘goodmorning’. Na twee dagen voelde ze al aan hoe het Duits werkt en plakte ze overal ‘chen’ achteraan: “Ik ga een Brotchen eten.”

Trots op haar.

Dat ze zo durft op sociaal vlak en niet bang is om fouten te maken zorgt er echt voor dat ik zo trots op haar ben. Ze trekt haar plan wel, zelfs in het buitenland blijkbaar. Soms denk ik ook dat ik me teveel focus op de dingen die niet zo goed gaan, omdat ik daar bezorgd over ben. Eigenlijk zou ik veel meer moeten benadrukken dat ze al heel veel wel kan en misschien zijn de dingen waar ze wel goed in is wel veel belangrijker zelfs! Ik ben trots op je, lieve meid! <3

SHARE:
persoonlijk 0 Replies to “178. Dat Lotte mij aangenaam verrast.”