167. Hoe vaak ziet Lotte haar echte ouders?

hierVia mijn Facebookpagina krijg ik regelmatig een pb met een vraag over onze pleegzorgsituatie. Dat is heel goed, want dat was één van de redenen om te beginnen met deze blog: mensen informeren over pleegzorg. Een vraag die vaak terugkomt is: “Hoe vaak zien de kinderen hun echte ouders?” Vandaag geef ik hierop een antwoord en ik begin bij de regeling van Lotte.

Elke maand een half uur.

Toen Lotte kort na haar geboorte bij ons kwam wonen, werd er beslist dat we 1x per maand een bezoek zouden doen met haar papa en mama. Ik zou dan met haar naar een bezoekersruimte rijden in de woonplaats van de ouders, ongeveer een uurtje hiervandaan. Daar mocht Lotte dan een half uurtje knuffelen met hen onder toezicht van de pleegzorgbegeleidster, terwijl ik even de winkels in ging. Jammer genoeg gebeurde het regelmatig dat ze er niet waren en uiteindelijk werd na een jaar de beslissing genomen om de bezoekregeling voorlopig stop te zetten.

Vanaf dat Lotte twee jaar is, zijn er voortaan drie bezoeken van een uur per jaar gepland, op de dienst van pleegzorg. Zowel ik als de pleegzorgbegeleidster blijven aanwezig op dat moment. Zij gaat hen zelfs thuis ophalen, zodat we de beste kans hebben op een geslaagd bezoek. Tijdens dat uur gebeurt het vaak dat Lotte al het speelgoed uit de kasten haalt en aan mama laat zien hoe je ermee moet spelen. Haar papa is ondertussen druk bezig om alles weer netjes op te ruimen 😉 Thuis krijg ik die dagen erna vaak de vraag waarom haar echte papa en mama wel al haar rommel opruimen en ik niet haha!

Weinig?

Drie keer per jaar klinkt heel weinig, maar het lijkt genoeg voor alle partijen. Lotte heeft er meer aan als ze drie bezoeken per jaar heeft die alledrie kunnen doorgaan in plaats van tien afspraken waarvan nog niet de helft doorgaat.

Het belangrijkste is dat ze een band heeft kunnen opbouwen en dat ze weet dat ze twee mama’s en papa’s heeft die van haar houden en van wie zij ook allebei mag houden. Nu ze ouder wordt, is voor haar de problematiek van haar ouders ook steeds duidelijker. Ze begrijpt nu waarom ze bij ons woont en vooral: dat dat zeker niet aan haar ligt. Ook onderling is er geen strijd. Ze bedanken ons zelfs dat we zo goed voor hun dochtertje zorgen. Ik heb het al vaker gezegd, maar voor Lotte is dat echt een cadeau, dat ze zich daar niet druk om moet maken: dat zij nooit zal moeten kiezen. Iedereen tevreden dus en dat geeft veel rust.

Volgende keer vertel ik jullie wat meer over hoe dat bij Robbe allemaal geregeld is.

Lees hier hoe we haar ouders ook een rol geven in haar leven.

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.