154. Krijgt tegenwoordig ieder kind een label?

ADHD heeft ook zijn voordelen.“Vroeger was het gewoon een druk kind, nu hebben ze allemaal ADHD.” Een opmerking die ik veel hoor en waar ik echt de kriebels van krijg. Ik moet toegeven dat ik voorheen hetzelfde oordeel had… totdat ik zelf te maken kreeg met ADHD. Als ik soms zie hoe de ontwikkeling van Lotte belemmerd wordt hierdoor, breekt mijn hart. Lotte ziet alles, maar dan ook echt alles. Om zelf een idee te krijgen van haar wereldje werd mij eens gezegd dat ik me moest voorstellen alsof ik naar het nieuws keek. Elke 2 seconden werd er overgeschakeld naar een andere zender en dan weer terug naar het nieuws. Hoeveel kreeg ik na een half uur uiteindelijk mee van die nieuwsuitzending? Precies! Niet veel…

De gevolgen van ADHD.

De hersenen van een kind met ADHD zijn effectief anders ontwikkeld dan van iemand zonder ADHD. Dit zorgt ervoor dat Lotte geen ‘rem’ heeft en constant moet worden bijgestuurd. Ik kan haar de opdracht geven om haar sokken boven in de wasmand te gooien en dan gebeurt er 9 van de 10 keer hetzelfde: ze neemt haar sokken van de vloer, gaat de trap op en kijkt me vragend aan… “Wat moest ik ook alweer doen mama?” Ze vliegt zonder na te denken mensen ongevraagd rond hun nek en als ze iets wil vertellen doet ze dat gewoon, of er nu eigenlijk iemand anders aan het woord was of niet.

Dit alles maakt haar ook spontaan, lief en ze heeft overal een oplossing voor. Het is een echte ‘plantrekker’ op haar eigen creatieve manier. Met behulp van haar dagelijkse dosis medicatie kan ze veel beter functioneren, al is het nog moeilijk om zich goed te kunnen concentreren. Die medicatie is niet bedoeld om haar rustig te krijgen, maar juist om dat deel van de hersenen dat minder goed werkt een boost te geven.

Een labeltje voor iedereen?

Het feit dat ze een label kreeg bij de kinderpsychiater vind ik niet hip, wat sommige mensen misschien denken. maar het geeft me de juiste handvaten om met haar om te gaan. Ik heb de moeite gedaan om zoveel mogelijk over ADHD te leren, wat mij helpt om veel meer te verdragen van haar ADHD-gedrag. Ook is het label nu eenmaal nodig om bijzonder onderwijs te mogen volgen, waar ze de kans krijgt om op haar tempo te ontwikkelen in een klasje met slechts 9 kindjes. Ik heb dus niet om een label gevraagd om erbij te horen 😉

Oordelen van andere ouders.

Omdat Lotte in een klas zit met type 3 (gedragsproblemen zoals bv ADHD) en type 9 (ASS), praat ik aan de schoolpoort veel met mama’s van kindjes met ASS. Ik hoor dat ook zij regelmatig te maken krijgen met onbegrip in hun omgeving. Het is heel fijn dat er bijzonder onderwijs is, waar men begrijpt waarom ze zich soms anders gedragen. Maar tijdens hun hobby, sport of zelfs gewoon in de speeltuin voelen ze de blikken van andere ouders die oordelen over hun ‘raar’ kind.

Ook onze Robbe heeft nood aan regelmaat en voorspelbaarheid, dus ik kan me wel een beetje inbeelden hoe moeilijk het soms is om een mama van een ASS kindje te zijn. Dat maakt de moederliefde voor een kind natuurlijk niet minder. Als mama ga je er gewoon voor en vecht je als een leeuwin om hen alle kansen te kunnen geven.

En wat met mijn oordelen?

Omdat ik zelf te maken kreeg met ADHD en ASS, ben ik op dat gebied niet slecht bezig. Als ik in de winkel een kind kei hard hoor krijsen, denk ik niet meteen: “Het moest de mijne eens zijn…” Ik denk terug aan de tijd dat ik met Robbe op dezelfde manier door de supermarkt ging. Ik weet nog steeds niet waarom hij zo tekeer ging, maar misschien was hij gewoon bang en kon hij zichzelf niet goed duidelijk maken. Mensen die zomaar over het karretje buigen en hem over zijn hoofd aaiden, daar was hij bijvoorbeeld helemaal niet van gediend…

En toch, ik betrapte me er laatst ook op dat ik mijn oordeel klaar had. Ik las op een blog van een mama van drie kinderen dat haar zoontje hoogbegaafd was. Het eerste wat in mij opkwam was: “Moet dat nu echt zo gezegd worden dat ze goed kunnen leren?” Ik zou zelfs het woord opscheppen in de mond durven nemen. En ‘last’ zal haar kind er toch zeker niet van hebben?

Nu ik het zelf schrijf, voel ik mij wel wat schuldig hoor. Ik had ervoor al met 2 mama’s gesproken over hun hoogbegaafde kinderen en dan dacht ik altijd: “Je moet blij zijn dat ze zo goed mee kunnen op school, die van mij zit op het bijzonder onderwijs omdat ze niet mee kan…”

Hoogbegaafdheid is ook geen cadeau.

Ik ben gaan verder lezen op de blog van Ilse en al snel realiseerde ik me dat ook ik onterecht mijn oordeel klaar had. Haar zoon heeft ook zijn ‘struggles’, net zoals Lotte dat heeft. Hoogbegaafdheid kan ontzettend frustrerend zijn voor het kind en voor Ilse was het vooral heel erg om te horen dat hij ongelukkig was op school. Over hun weg kan je hier meer lezen. Het heeft mij alleszins geholpen om een eerlijker beeld te krijgen.

Ik denk dat het goed is dat we als ouders eerlijk en open communiceren over de labels van onze kinderen. Ik begrijp dat oordelen makkelijk is als je er zelf niet mee geconfronteerd wordt. Maar laten we allemaal wat liever voor elkaar zijn en ervan uitgaan dat we elk het beste willen voor onze kinderen.

ADHD heeft ook zijn voordelen.

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.