150. Op vakantie met pleegkinderen: dat gaat net een beetje anders…

Begrijp me niet verkeerd hoor, het inpakken van de bagage gaat net zo chaotisch als bij ‘eigen’ kinderen en de autorit is ook bij ons met het nodige gezeur wanneer we er nu eindelijk zijn, maar pleegkinderen mogen in principe niet zomaar mee op vakantie. Voor elke overnachting dat ze niet in ons huis doorbrengen moeten we toestemming vragen aan de jeugdrechter.

Binnenkort vertrekt Lotte bijvoorbeeld vier dagen naar de zee met haar school. Ik moet dus tijdig op voorhand de adresgegevens hebben om de goedkeuring in orde te brengen. Ik geef dan aan onze pleegzorgbegeleidster door dat Lotte graag mee wil en vervolgens vraagt zij aan de ouders van Lotte of zij hiermee akkoord gaan. Dit gebeurt bij ons bijna altijd tijdens een bezoekmoment en de ouders hebben nog nooit ergens moeilijk over gedaan. Omdat ik zeker weet dat ze akkoord zullen gaan, laat ik Lotte komende week tijdens het bezoek dus zelf aan haar mama vragen of ze mee mag. Fijn voor Lotte en ook haar ouders krijgen toch weer even het gevoel dat ze betrokken worden in de beslissingen rond hun dochter. Dat deed ik ook toen Lotte graag oorbelletjes wou. (Mama bracht al van kleins af aan oorbellen mee in de hoop dat Lotte al gaatjes had in haar oren 😉 dus ook deze keer wist ik dat ze toestemming zou geven)

Vervolgens stelt de pleegzorgbegeleidster een brief op om de vraag door te spelen aan de consulente, die als het ware tussen de dienst van pleegzorg en de jeugdrechtbank zit. Zij geeft dan (hopelijk) een gunstig advies en daarna gaat datzelfde verzoek door naar de jeugdrechter. Als zij haar stempel er ook onder zet, is het in orde en mag Lotte mee.

Als ze moeilijk doen…

Eén keer heeft de consulente wat moeilijk gedaan… Toen Bert en ik gingen trouwen hadden we alleen Lotte nog maar bij ons, ze was toen 2,5 jaar. Het was nog niet zo evident om iemand te zoeken waar we haar konden laten slapen die nacht. Iedereen uit je vrienden- en familiekring zat op het avondfeest! En toen was daar onze reddende engel… degene die de crèche uitbaatte waar Lotte elke dag naartoe ging, zei dat ze wel bij haar mocht blijven. Ze woonde boven de crèche dus Lotte zat al bij al in een vertrouwde omgeving bij iemand die ze ook nog eens graag had. Daar zijn toch nog verschillende mailtjes op en neer moeten gaan voordat we daar de goedkeuring voor hadden, onbegrijpelijk! In de acht jaar dat we aan pleegzorg doen, zien we dat het ook wel een verschil maakt, met wie je te maken hebt, iedereen heeft toch zijn eigen werkwijze en de ene past al beter bij ons dan de andere.

Bij Omi en Opa mag altijd.

Overigens hebben we wel een permanente toestemming om bij Omi en Opa te mogen logeren, daarvoor hoeven we dus niet telkens opnieuw goedkeuring te vragen. Dus als ze deze zomervakantie niet mee naar Duitsland mogen met ons, brengen we ze lekker een weekje naar Omi en Opa

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.