136. Waarom ik niet kwaad kon worden toen ik Lotte betrapte met een schaar op de wc…

“Mama, ik ga even plassen!” Dat had eigenlijk al de eerste waarschuwing moeten zijn voor mij. Lotte is iemand die normaal nooit de tijd neemt om te plassen omdat ze het altijd te druk heeft met spelen. Ik moet haar er altijd aan herinneren om op tijd naar het toilet te gaan. Maar deze ochtend negeerde ik die waarschuwing dus. De tweede waarschuwing was dat dat plasje wel erg lang duurde…

Ik was druk bezig om Bert zijn duim te verzorgen en maakte me niet druk om Lotte die zo lang op de wc zat. “Het zal een grote boodschap zijn,” dacht ik. Maar nadat Bert zijn duim weer goed ingepakt zat, ging ik toch maar eens even bij onze meid kijken. De deur was toe. Ik gun iedereen natuurlijk zijn privacy als ze op het toilet zitten, maar toen ik ze hoorde roepen dat ze echt niks aan het doen was, deed ik die deur toch maar even open šŸ˜‰ Dat was de derde waarschuwing die kon ik echt niet meer negeren.

En daar zat ze met haar pop, een panty en een schaar op haar schoot! Maar juist toen ik boos wilde worden, zegt ze heel trots: “Kijk mama, ik heb voor mijn pop een nieuwe jurk gemaakt van mijn kapotte panty! En ze heeft ook een onderbroekje en een hemdje gekregen zodat ze niet in haar blootje hoeft te staan…” Ik kon niet anders dan bewonderend toekijken hoe ze dat weer voor elkaar had gekregen! Ze voegt eraan toe: “Creatief he mama? Daarom HOU ik van mijn ADHD!”

Zeg nu zelf, dat is toch weer knap gedaan van haar?!

 

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.