135. En zo lag Bert gisteravond onverwacht op de operatietafel…

Het begon als een fijne woensdagmiddag. Na het werk haalde ik Lotte en Robbe van de naschoolse opvang en gingen we op de koffie bij mijn zus. De kindjes konden nog eens met hun neefje en nichtje spelen en de zussen wisselden de nieuwste roddels uit ๐Ÿ˜‰ We beslisten dat we die avond met zijn allen naar de McDonald’s zouden gaan, als Bert terug was van zijn werk. “Niet te lang hoor, want ik wil verder werken aan het ventilatiesysteem in het huis,” zei hij.

Zo gezegd, zo gedaan en eenmaal terug thuis maakte ik Robbe klaar om naar bed te gaan. Bert ging zo snel mogelijk aan de slag in het huis dat we aan het renoveren zijn… 20u: Robbe ligt in bed, maar slaapt nog niet. Lotte en ik kijken wat tv. Bert stormt binnen en zegt: “Pak de jung bijeen en breng me zo snel mogelijk naar de spoed!” Ik hoor hoe dringend het is maar vraag toch eerst: “Mag ik nog rap mijn BH gaan aantrekken?” Hij kijkt me aan en zegt: “Haal Robbe naar beneden en breng me naar het ziekenhuis, mijn duim ligt er bijna af!”

Pff stress alom natuurlijk, zowel bij ons als bij de kinderen… We hebben hem samen bij de spoedafdeling gedropt en daarna heb ik Robbe en Lotte naar Omi en Opa gebracht. Die werden voor de tv gezet met wat chips, dus dat kwam allemaal wel goed. En dus vertrok ik weer naar Bert om te kijken hoe het ging.

Het was er bloedheet, maar den deze hield haar jas aan hoor! Ik was nog steeds BH-loos en dat is in mijn geval geen cadeau om aan te zien ๐Ÿ˜‰ Bij Bert waren ondertussen foto’s gemaakt en het was duidelijk: opereren! Zijn duim hing nog met een stukje vel vast, het bot was volledig gebroken. Prachtige breuk blijkbaar, hij had zijn duim heel netjes en recht afgekapt ๐Ÿ™‚

Hoe is dat nu gebeurd? De lange ijzeren buis van het ventilatiesysteem is uit zijn hand geglipt en bovenop zijn duim gevallen. De onderkant van die buis was vlijmscherp en is dus als het ware als een mes naar beneden gevallen. Om 21u15 werd hij al de operatiekamer binnen gereden. De spoed bleek deze keer dus echt een spoedafdeling zonder urenlang wachten. Ondertussen kon ik snel naar huis, kleren halen voor Bert en ikzelf kon eindelijk mijn BH aan gaan doen ๐Ÿ˜‰ Opa bracht de kinderen weer thuis en bleef nog even bij hen toen ik na de operatie nog even bij Bert ging kijken. Het was me het avondje wel hoor!

Hij heeft nu een pin in zijn duim gekregen en hopelijk geneest het ook mooi. Vandaag ben ik hem weer uit het ziekenhuis mogen gaan halen en ik kan jullie zeggen dat de kindjes erg blij en opgelucht waren toen ze papa aan de schoolpoort zagen staan!

luidverlangen

One thought on “135. En zo lag Bert gisteravond onverwacht op de operatietafel…

  1. Ai ai dat is niet goed he , maar gelukkig hebben ze hem toch kunnen helpen .
    En zoals je al zegt , hopelijk geneest het snel zonder teveel pijn en hinder

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.