133. Hoe zag onze week eruit?

Ik merk dat ik wat minder vaak aan schrijven toe kom, dus krijgen jullie van mij vandaag een overzichtje van de afgelopen week. Ik heb me wederom voorgenomen om in deze nieuwe maand wat meer te bloggen, hopelijk lukt dat deze keer ook ๐Ÿ˜‰ Op dit moment zitten ze samen naar de tablet te kijken, dus heb ik wat tijd om te schrijven.

Maandag begon niet zo lekker… Robbe was die ochtend boos om alles: hij wou zich niet aankleden, maar ik mocht hem ook niet helpen, hij wou niet ontbijten, maar hij wou wel het kommetje met de meeste cornflakes… het was gezellig dus ๐Ÿ˜‰ Normaal gaat zo’n bui wel over als we eenmaal onderweg zijn naar school. Deze keer bleef hij er enorm in hangen en gaf hij zelfs aan dat ik tegen zijn juf moest gaan zeggen dat hij geen goede dag had. Dat heb ik dus maar gedaan en daarna ben ik gaan werken.

Daar dwaalden mijn gedachten vaak af naar Robbe. Ik had een paar dagen ervoor nog een blog geschreven over hoe goed het ging en hoe gelukkig mij dat maakt. “Mag ik zulke dingen nu nooit hardop zeggen? Het gaat daarna altijd weer mis.” Maar ik besefte ook dat ik niet meteen mocht gaan doemdenken. Ik pepte mezelf weer op, maar vond het toch spannend om hem van school te halen. (Het gedoe op zijn vorige school heeft toch wat littekens achtergelaten, ook bij mij.)

Terwijl ik op hem stond te wachten aan de schoolpoort stak zijn juf haar duim al omhoog naar mij. “Hij heeft een goede dag gehad hoor, niks aan de hand.” We houden het dus maar op een ochtendhumeur, er was niks aan hem te merken dat hij zich niet goed zou voelen. Opluchting alom dus ๐Ÿ™‚

Dinsdag kreeg ik telefoon van de pleegzorgbegeleidster met de boodschap dat er binnenkort weer bezoeken met zijn mama worden opgestart. Omdat ik mij toch wel zorgen maakte over de snelheid waarop het zou gaan gebeuren, besloot ik haar de volgende dag terug te bellen. De psychologe waar hij af en toe naartoe gaat had me onlangs nog verteld dat ze graag had dat de afspraken bij haar beter worden afgestemd op de bezoeken die er gepland gaan worden. We gaan hem samen dus eerst maar eens fatsoenlijk voorbereiden op deze spannende gebeurtenis. Hoewel hij aangeeft dat hij zijn mama mist, is het ondertussen al meer dan een jaar geleden dat hij haar zag en merk ik dat het hem ook wel wat onzeker maakt. “Ik weet niet meer zo goed hoe ze eruit ziet en hoe ze praat…” zegt hij dan. Ik hoop vooral dat we zijn tempo kunnen volgen.

Woensdag was voor mij een vrije dag, maar helaas liet mijn auto het afweten en heb ik twee uur staan wachten voordat de Touring uiteindelijk mijn auto meenam. Erg koud en tegen de tijd dat ik thuis kwam, kon ik alweer richting school beginnen wandelen om de kinderen op te halen.

Donderdag heb ik toch wel met een zenuwachtig gevoel rondgelopen, omdat we die avond een oudercontact hadden op Lotte haar school. Ik vertel jullie hier over in een apart blogbericht… Robbe mocht vandaag met zijn klasje naar het bejaardentehuis. Een maandelijkse uitstap waar zowel de kleuters als de oudjes enorm van genieten ๐Ÿ™‚ Leuk initiatief vind ik het!

Vrijdagavond gingen we naar Eindhoven om wat details te bespreken over onze keuken die we daar besteld hebben. De winkel ligt tegenover de IKEA en dat betekent dus 1 ding: Zweedse balletjes! Lotte heeft liever de kipsatรฉ en was zelfs al een beetje paniekerig dat de IKEA ooit weg zou gaan. “Wat als ze die winkel gaan verbouwen?” Ik stelde haar gerust dat er in de omgeving nog twee winkels van IKEA zijn. “Maar zijn die dan wel hetzelfde mama?” Ik vertel haar dat die bijna hetzelfde zijn. “Maar ik bedoel: hebben ze daar ook die lekkere kip?!” hihi.

Dan de start van het weekend: dat betekent werken in de winkel voor mij, werken aan het huis voor Bert. Robbe en Lotte kijken altijd naar deze dag uit want dat wil zeggen dat hun babysit bij hen blijft, een super lieve meid! Soms zijn ze boos als mama een weekend vrij heeft, want dan komt Femke niet… ๐Ÿ˜‰ Eenmaal terug thuis lag Lotte ziek in de zetel. Niet leuk, maar gelukkig was het van korte duur. Vandaag ging het echt al een stuk beter!

Vandaag werden we door de kinderen getrakteerd op een zalige luie zondag! Ze hebben geslapen tot 10u, wat een verwennerij. We zijn weer helemaal klaar voor een nieuwe week!

luidverlangen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.